Δευτέρα 9 Νοεμβρίου 2015

28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ


    Κάθε χρόνο τέτοιο καιρό, πλησιάζοντας η εθνική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου, δίνεται και σε εμάς η ευκαιρία να συζητήσουμε με τα παιδιά τα γεγονότα της εποχής εκείνης αλλά  και να επικεντρωθούμε και στην αξία της ειρήνης την οποία βιώνουν τα παιδιά σήμερα.
    Ξεκινήσαμε διηγούμενοι τα ιστορικά γεγονότα και δείχνοντας εικόνες αλλά και εφημερίδες της εποχής εκείνης. 





    Τα παιδιά εξέφρασαν τα συναισθήματά τους και προσπάθησαν να μπούν και στη θέση των ηρώων αλλά και των γυναικών για να πουν τι θα ένιωθαν. Στη διήγηση και τη συζήτηση , βοήθησε πολύ και το βιβλίο του Φ. Μανδηλαρά « Το έπος του ‘40».


    Όπως και κάθε θέμα που αναπτύσσεται στην τάξη, έτσι και το θέμα αυτό εισήγαγε κάποιο λεξιλόγιο. Ευκαιρία ήταν ,λοιπόν, να προσπαθήσουν τα παιδιά να συνθέσουν λέξεις που τις έβλεπαν γραμμένες με τη βοήθεια πλαστικών γραμμάτων.



   Έτσι γράψαμε και τη λέξη "ΣΗΜΑΙΑ" σε ένα φύλλο εργασίας και μάλιστα κάποια παιδιά θέλησαν να τη ζωγραφίσουν αυθόρμητα.



    Για να στολίσουμε την τάξη, φτιάξαμε  σε ομάδες και μετά συνθέσαμε από μια ομαδική εργασία  το κάθε τμήμα με τη λέξη ΟΧΙ, τη λέξη η οποία κυριαρχεί στις διηγήσεις μας αλλά και είναι και η ευκολότερη να θυμούνται και να γράφουν τα παιδιά. 




    Εκτός όμως από την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, στις 27 Οκτωβρίου γιορτάζουμε και τη γιορτή της σημαίας. Για το σκοπό αυτό, αφού μιλήσαμε για το σχέδιο και τα χρώματα της ελληνικής σημαίας και το πώς επιλέχτηκαν, και διαβάσαμε το κείμενο της Γαλάτειας Σουρελή με τον τίτλο «Ασπρογάλανο πανί» τα παιδιά έφτιαξαν την ατομική τους σημαιούλα κόβωντας και κολλώντας χαρτάκια γλασέ.






    Αυτό όμως που θα πρέπει να μείνει στα παιδιά, είναι η αξία της ειρήνης. Εγινε, λοιπόν, κουβέντα για τα δεινά του πολέμου, φέρνοντας και σαν παράδειγμα τους Σύριους πρόσφυγες που περνούν από την Καβάλα. Τα παιδιά, μίλησαν για το τι σημαίνει γι αυτά ειρήνη και τι εικόνες φέρνει στο νου τους. Οι απαντήσεις τους γράφτηκαν στα πέταλα ενός λουλουδιού το οποίο ονομάστηκε « Το λουλούδι της ειρήνης» και στόλισε την τάξη μας…… 



   Αφού παρατηρήσαμε και διαχωρίσαμε εικόνες πολέμου και ειρήνης ζωγραφίσαμε πώς φανταζόμαστε τον πόλεμο και την ειρήνη, μάθαμε το σήμα της ειρήνης, το σήμα της νίκης και φτιάξαμε τα περιστεράκια της ειρήνης με τις παλάμες μας.




    Στο μεταξύ προετοιμαζόμασταν για τη γιορτούλα μας με ποιήματα, τραγούδια και σκετς ώσπου ήρθε η ώρα να τα παρουσιάσουμε στα παιδιά και τις κυρίες της άλλης τάξης.







   Και κλείσαμε τη γιορτούλα μας με λίγη συγκίνηση με το τραγούδι της Μαρινέλας ¨Μάνα θα τους περιμένει¨


...αλλά και το θετικό μήνυμα της ειρήνης βλέποντας και ένα πολύ όμορφο βίντεο για να καταλάβουμε ότι ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι.

    




  

Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2015

ΤΑ ΦΡΟΥΤΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ


    Ένα θέμα το οποίο δεν θα μπορούσε να περάσει χωρίς ιδιαίτερη συζήτηση από το νηπιαγωγείο μας είναι τα φρούτα του φθινοπώρου. Αφόρμηση γι αυτό υπήρξε το γεγονός ότι τα παιδιά έφερναν φρούτα της εποχής για να τα μοιραστούν με τους συμμαθητές τους.
    Η διαπραγμάτευση του θέματος ξεκίνησε με ένα ιστόγραμμα για το τι θα θέλανε να μάθουν τα παιδιά σχετικά με το θέμα.


    Φυσικά, το πρώτο πράγμα που είναι αναγκαίο να μάθουν τα παιδιά είναι το ποια ακριβώς είναι αυτά τα φρούτα. Για το σκοπό αυτό φτιάξαμε έναν πίνακα αναφοράς με τις εικόνες και τα ονόματα των φρούτων αυτών.


    Σε αυτόν τον πίνακα βασίστηκαν και τα παιχνίδια προανάγνωσης που παίξαμε με τα παιδιά με κάρτες που τους δόθηκαν με τις αντίστοιχες λέξεις αλλά και το φύλλο εργασίας που κλήθηκαν να συμπληρώσουν με ζητούμενο να αναγνωρίσουν κάποιες λέξεις.



   Διαχωρίσαμε τα φρούτα από τους καρπούς του φθινοπώρου και κάναμε ταύτιση των λέξεων σε ένα παιχνίδι ανάγνωσης.




   Αλλά και ένα λίγο διαφοροποιημένο παιχνίδι ανασυνθέτοντας τις λέξεις βάζοντας τα γραμματάκια στη σωστή σειρά.




    Στο τομέα της γλώσσας ανήκουν και τα αινίγματα που έμαθαν τα παιδιά για τα φρούτα.
  Ειμαι τόπι κόκκινο                         Είμαι κίτρινο χνουδάτο
και αν με καθαρίσεις                       και στυφό μα μυρωδάτο
άσπρο νόστιμο καρπό                    γίνομαι και πιο καλό
αμέσως θα αντικρίσεις                    αν με κάνουνε γλυκό.
    Τι είναι;  Το μήλο                        Τι είναι;  Το κυδώνι

    Δεν γίνεται όμως να μιλάμε για τα φρούτα και να μην έχουμε την ευκαιρία να τα δοκιμάσουμε. Κόψαμε, λοιπόν, με τα παιδιά τα φρούτα αυτά και δοκιμάσαμε τις διάφορες γεύσεις κάνοντας και συγκρίσεις (π.χ. το μήλο είναι πιο σκληρό από το αχλάδι).Επίσης, δοκιμάσαμε και χυμό από κάποια από αυτά τα φρούτα και παίξαμε το παιχνίδι «Μάντεψε τι τρως» όπου τα παιδιά έπρεπε να μαντέψουν με κλειστά μάτια τι τους έδινε να δοκιμάσουν ο συμμαθητής τους.




   Μετά τη δοκιμή δηλώσαμε την προτίμησή μας σε έναν πίνακα διπλής εισόδου και κάνοντας καταμέτρηση βρήκαμε τα φρούτα που προτιμούν τα περισσότερα παιδιά της τάξης. Μια δραστηριότητα μαθηματικών που μας μαθαίνει πολλές δεξιότητες.



    Όμως, τι πιο όμορφο για κλείσιμο της γευστικής αυτής δραστηριότητας από την ετοιμασία μιας φρουτοσαλάτας την οποία τα παιδιά μοιράστηκαν και πήραν μαζί τους να απολαύσουν στο σπίτι τους.


    Στη συνέχεια μάθαμε ένα ποιηματάκι για το μήλο και κάναμε μια γρήγορη κατασκευή για να μας βοηθήσει να το θυμόμαστε...   


   Κι αφού σκεφτήκαμε τι θα μπορούσαμε να φτιάξουμε με τα φθινοπωρινά φρούτα αποφασίσαμε να κάνουμε μία μηλόπιτα! Συγκεντρώσαμε τα υλικά και καταγράψαμε τη συνταγή.


   Μάθαμε τη διαφορά και συγκρίναμε το φλιτζάνι με το φλιτζανάκι του καφέ και την κουταλιά της σούπας με το κουταλάκι του γλυκού. Στη συνέχεια, διαβάζοντας  τη συνταγή περάσαμε στην εκτέλεση. Τοποθετήσαμε τα μήλα στο ταψί,


προσθέσαμε τη μισή ζάχαρη και την κανέλα στο λιωμένο βούτυρο,


 ανακατέψαμε καλά για να λιώσει η ζάχαρη,


 και ρίξαμε το μείγμα πάνω από τα μήλα.



    Μετά χτυπήσαμε τα αυγά με την υπόλοιπη ζάχαρη και προσθέσαμε το αλεύρι και το μπέικιν. Βάλαμε το 2ο μείγμα στο ταψί...


...την ψήσαμε στους 170 για μία ώρα περίπου και έτοιμη!

''

Ώρα για δοκιμή...


    Για το τέλος δε θα μπορούσαμε να παραλείψουμε και την εικαστική μας δημιουργία. Φτιάξαμε τα φθινοπωρινά φρούτα λοιπόν με στένσιλ χρησιμοποιώντας πινέλο και σφουγγάρι, έτσι για να λερωθούμε και λίγο!!!




και οδεύουμε σιγά σιγά για την 28η Οκτωβρίου...



    

Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2015

ΤΑ ΖΩΑ ΤΟΥ ΔΑΣΟΥΣ

Το πρώτο θέμα που δουλέψαμε φέτος με τα παιδιά είναι «Τα ζώα του δάσους» γιατί κρίναμε ότι αυτό θα ήταν ένα θέμα κοντά στα ενδιαφέροντά τους αλλά και ένα θέμα ευχάριστο και όχι τόσο απαιτητικό, που θα έδινε στα παιδιά την ευκαιρία να εκφράσουν τα όσα ήξεραν ( δεν υπάρχει παιδί που να μην ξέρει κάτι για ένα από αυτά τα ζώα). Άλλωστε εμπνευσμένο από αυτό το θέμα είναι και το ημερολόγιο που θα συμπληρώνουμε κάθε μέρα με τα παιδιά. Και δεν διαψευστήκαμε……





    Ξεκινήσαμε με ένα σχεδιάγραμμα στο οποίο καταγράφηκαν όσα είπαν τα παιδιά ότι θα ήθελαν να μάθουν πάνω σε αυτό το θέμα.


    Για να μπορούμε όμως να μιλάμε πάνω σε μια σταθερή βάση, είναι       απαραίτητο να φτιαχτεί ένας πίνακας αναφοράς στον οποίο θα υπάρχουν φωτογραφίες αλλά και το όνομα του κάθε ζώου. Έτσι, φέρνουμε και τα παιδιά σε μια πρώτη επαφή με το γραπτό λόγο παίζοντας και το παιχνίδι «Βρες τι γράφει». 


Εμπλουτίσαμε τη βιβλιοθήκη της τάξης μας με βιβλία γνώσεων για τα ζώα του δάσους...


 αλλά και παραμύθια με πρωταγωνιστές τα ίδια τα ζωάκια.



    Μέσα σε αυτά που ήθελαν να μάθουν τα παιδιά, ήταν και το τι τρώει το κάθε ζωάκι. Ευκαιρία   να μάθουμε και καινούριες λέξεις όπως φυτοφάγο, σαρκοφάγο και παμφάγο. Αφού τους δόθηκαν κάποιες πληροφορίες, έπρεπε στη συνέχεια να χωρίσουν σε ομαδούλες τα ζώα ανάλογα με το τι τρώνε. Και δεν τα πήγαν και άσχημα…….



    Δεν θα μπορούσαμε όμως να παραλείψουμε να φτιάξουμε και μια εύκολη     αλλά και τόσο ωραία κατασκευή, ένα σαλιγκαράκι με το σπιτάκι του. Ας μην ξεχνάμε ότι κι αυτό είναι ζωάκι του δάσους και μάλιστα από τα σημαντικότερα της τροφικής αλυσίδας. 



και μία ομαδική εργασία με τα φθινοπωρινά φύλλα που μαζέψαμε από την αυλή του σχολείου μας.


    Φυσικά, δεν θα μπορούσαμε να μη μάθουμε και κάποια τραγούδια για τα ζώα του δάσους (υπάρχουν άλλωστε τόσα πολλά) και να διαβάσουμε κάποιες από τις τόσες ιστορίες και μύθους που υπάρχουν με ήρωες τα ζωάκια αυτά από βιβλία που έφεραν τα παιδιά στο σχολείο για το λόγο αυτό. Ας μην ξεχνάμε τους μύθους του Αισώπου και το πάθημα του λαγού από τη χελώνα. Επίσης, ακούσαμε το μουσικό παραμύθι « Ο Πέτρος και ο Λύκος» του Προκόφιεφ.

   Παίξαμε και ένα παιχνίδι ταύτισης όπου βρίσκαμε το ζωάκι που βλέπαμε στο δάσος και τοποθετούσαμε δίπλα στον αριθμό του (στο υπόμνημα) τη σωστή λέξη. Οπότε δουλέψαμε τόσο γύρω από την ανάγνωση και τα μαθηματικά όσο και τη μελέτη περιβάλλοντος.




    Και για να εμπεδώσουμε τελικά ποια ζώα ζουν στο δάσος συμπληρώσαμε και ένα φύλλο εργασίας.




    Τέλος, προχωρώντας προς το κλείσιμο του θέματος, δοκιμάσαμε να γίνουμε κι εμείς σαν   αυτά τα ζωάκια και να κινηθούμε σαν αυτά. Αργά σαν χελωνάκια, πηδώντας σαν το λαγό αλλά και έρποντας σαν τα φίδια.

      Κατά τη διάρκεια της θεματικής ενότητας παρακολουθήσαμε και κάποια από τα ντοκιμαντέρ της σειράς: "Ο μαγικός κόσμος των ζώων" τα οποία τράβηξαν ιδιαίτερα το ενδιαφέρον των παιδιών. Γι ΄αυτό το λόγο παραθέτουμε όσα είδαμε αλλά και όσα δεν είδαμε ώστε αν θελήσουν, να τα δουν στο σπίτι...













Καλή προβολή!!!